ایجاد پنوموپریتوئن: در ابتدای عمل، پزشک سوزن پنوموپریتونوم را از طریق سوراخ دیواره شکم وارد حفره شکم می کند که اولین مرحله جراحی لاپاراسکوپی است. دی اکسید کربن و سایر گازها از طریق سوزن پنوموپریتونیوم به داخل حفره شکمی تزریق می شوند تا حفره شکمی را گسترش دهند و فضای عملیاتی برای ورود بعدی ابزارهای لاپاراسکوپی ایجاد کنند. این مانند برپایی یک "چادر" برای حفره شکمی است که به پزشکان اجازه می دهد تا اندام ها و بافت های موجود در حفره شکم را به وضوح ببینند که برای عمل های جراحی راحت است.
کمک به ورود ابزارهای لاپاراسکوپی: پس از ایجاد پنوموپریتوئن و گسترش فضای حفره شکمی، عدسی لاپاراسکوپ، ابزار جراحی و غیره می توانند به آرامی در امتداد کانال سوراخ وارد حفره شکمی شوند تا انواع جراحی های لاپاراسکوپی کم تهاجمی مانند کوله سیستکتومی انجام شود. آپاندکتومی و جراحی زنان. اگر سوزن پنوموپریتونیوم برای ایجاد پنوموپریتونئوم ابتدا وجود نداشته باشد، استفاده از ابزارهای جراحی بعدی دشوار خواهد بود و عمل نمی تواند به طور موثر انجام شود.
استفاده دقیق از سوزن پنوموپریتوئن پیش نیاز کلیدی برای پیشرفت آرام جراحی لاپاراسکوپی است. ارتباط مستقیمی با ایمنی و اثربخشی عمل و بهبودی بیمار پس از عمل دارد.