واژه آندوسکوپ از ریشه یونانی است که در آن «آندو» به معنای داخل است. ظاهر آندوسکوپ نه تنها چشم جراح را گسترش می دهد، بلکه وضوح و وضوح آن را تا حد زیادی افزایش می دهد.
روی میز عمل، اغلب می شنویم که جراح ارشد می گوید «نزدیک تر»، «دورتر» و «اینقدر سخت حرکت نکن» به دستیاری که آینه را در دست دارد.
آندوسکوپ یک دستگاه پزشکی است که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد. از یک ساختار راهنمای نور و مجموعه ای از لنزها تشکیل شده است. از طریق کانال های طبیعی بدن انسان یا از طریق برش کوچک وارد بدن انسان می شود و برای بازرسی و درمان جراحی اندام ها یا بافت های انسان از طریق تصویربرداری خارجی تجهیزات استفاده می شود. لاپاروسکوپ که معمولاً مورد استفاده قرار می گیرد، آندوسکوپ سفت و سخت است، که به دستگاهی اطلاق می شود که از یک سری لنزهای استوانه ای نوری برای انتقال تصاویر به قطعه چشم استفاده می کند، و برای تصویربرداری به یک دوربین مستقل متصل است.
طبقه بندی آندوسکوپ ها
بر اساس اصل تصویربرداری: آینه نوری (لنز استوانه ای)، آینه فیبری، آینه الکترونیکی
بر اساس عملکرد: لاپاروسکوپی، سیستوسکوپی، آرتروسکوپی، گاسترونتروسکوپی، choledochoscopy، و غیره.
تقسیم بر شکل: آندوسکوپ سفت و سخت, آندوسکوپ انعطاف پذیر
با توجه به هدف: لاپاروسکوپی, resectoscopy, sinusoscopy, و غیره.
با توجه به زاویه: توصیف زاویه بیشتر به آندوسکوپ سفت و سخت اشاره دارد. با توجه به الزامات سایت بازرسی، زوایای دید متفاوتی را فراهم می کند که می توان آن ها را به ۰°، ۱۲°، ۳۰°، ۷۰° و غیره تقسیم کرد که در جراحی های مختلف مورد استفاده قرار می گیرند. گروه.